Itsumo Nando Demo คำแปลการ์ตูน Spirited Away

[อีกฟากฝั่ง]

Itsumo Nando Demo

Yondeiru Mune no Dokoka Okude
Itsumo Kokoro Odoru Yume wo Mitai

Kanashimi wa Kazoekirenai kedo
Sono Mukou de Kitto Anata ni Aeru

Kurikaesu Ayamachi no Sonotabi Hito wa
Tada Aoi Sora no Aosa wo Shiru
Hateshinaku Michi wa Tsuzuite Mieru keredo
Kono Ryoute wa Hikari wo Dakeru

Sayonara no Toki no Shizukana Mune
Zero ni Naru Karada ga Mimi wo Sumaseru

Ikiteiru Fushigi Sinde Iku Fusigi
Hana mo Kaze mo Machi mo Minna Onaji

Yondeiru Mune no Dokoka Oku de
Itsumo Nando demo Yume wo Egakou

Kanashimi no Kazu wo Iitsukusu yori
Onaji Kuchibiru de Sotto Utaou

Tojiteiku Omoide no Sono Naka ni Itsumo
Wasure takunai Sasayaki wo Kiku
Konagona ni Kudakareta Kagami no Ue nimo
Atarashii Keshiki ga Utsusareru

Hajimari no Asa Shizuka na Mado
Zero ni Naru Karada Mitasarete Yuke

Umi no Kanata niwa Mou Sagasanai
Kagayaku Mono wa Itsumo Koko ni
Watashi no Naka ni Mitsukerareta Kara

=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*

Always with Me

Somewhere, a voice calls, in the depths of my heart
May I always be dreaming, the dreams that move my heart

So many tears of sadness, uncountable through and through
I know on the other side of them I'll find you

Everytime we fall down to the ground we look up to the blue sky above
We wake to it's blueness, as for the first time

Though the road is long and lonely and the end far away, out of sight
I can with these two arms embrace the light

As I bid farewell my heart stops, in tenderness I feel
My silent empty body begins to listen to what is real

The wonder of living, the wonder of dying
The wind, town, and flowers, we all dance one unity

Somewhere a voice calls in the depths of my heart
keep dreaming your dreams, don't ever let them part

Why speak of all your sadness or of life's painfull woes
Instead let the same lips sing a gentle song for you

The whispering voice, we never want to forget,
in each passing memory always there to guide you

When a miror has been broken, shattered pieces scattered on the ground
Glimpses of new life, reflected all around

Window of beginning, stillness, new light of the dawn
Let my silent, empty body be filled and reborn

No need to search outside, nor sail across the sea
Cause here shining inside me, it's right here inside me

I've found a brightness, it's always with me

[อีกฟากฝั่ง]

คำแปลจาก DVD ของน้า BB แปล โดย Top & StoneRoses

บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก
จากส่วนลึกในใจฉัน
ฉันอาจจะตกอยู่ในห้วงฝัน
ความฝันที่ช่วยให้มีชีวิตอยู่ได้
ผ่านน้ำตากี่ร้อยพันหยด
แห่งความโศกเศร้ากี่ร้อยพันอย่าง
แต่ฉันรู้ว่าในอีกฝั่งหนึ่ง ฉันจะได้พบเธอ
ทุกครั้งที่เราล้ม
เราจะมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
ละระลึกว่าฟ้ายังเป็นสีฟ้า
เหมือนครั้งแรกที่ได้มอง
ทางสายเปลี่ยวนี้อาจจะยาวไกล
และไม่อาจเห็นปลายทาง
แต่ฉันสามารถรับสัมผัส
แห่งแสงที่โอบล้อม ด้วยสองมือและหัวใจ
ยามฉันเอ่ยคำลา
หัวใจฉันหยุดนิ่งในสัมผัสละมุน
ร่างกายว่างเปล่า
เริ่มระลึกถึงสิ่งจริงแท้ในความสงัด
ความหมายของการดำรงอยู่
ความหมายแห่งการดับสูญ
สายลม เมืองและดอกไม้
ทุกสิ่งล้วนมุ่งสู่จุดหมายเดียวกัน
ลา..ลา..
บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก
จากส่วนลึกในใจฉัน
จงเรียนรู้ที่จะฝัน
และเก็บรักษามันไว้
อย่าพร่ำบ่นถึงความเศร้าโศก
หรือความเจ็บปวดใดในชีวิต
จงใช้ริมฝึมากเดียวกัน
ขับขานบทเพลงหวาน ให้กับตัวเอง
เสียงเพรียกแผ่วเบา
ของทุกความทรงจำที่เลือนหาย
จะคอยนำทางเธอเสมอ
แม้แต่เศษกระจกแตกร้าว
กระจัดกระจายบนพื้นดิน
ยังสามารถสะท้อนภาพชีวิตใหม่ได้
หน้าต่างแห่งชีวิต
นิ่งเงียบในแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ
ร่างกายว่างเปล่า
จะถูกเติมเต็ม และก่อกำเนิดใหม่
ไม่จำเป็นที่จะออกไปค้นหา
ไม่จำเป็ฯที่จะฝ่าข้ามผืนทะเล
เพราะฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า
ที่อยู่ในตัวฉันเอง
ฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า
ที่จะอยู่กับฉันตลอดไป

[อีกฟากฝั่ง]

ใครเป็นแฟน การ์ตูน คุณฮายาโอะ มิยาซากิ คงจะจำกันได้
นักเขียนการ์ตูนคนนี้ ทำการ์ตูนมีเสน่ห์ ดูได้ทั้งครอบครัว
พอดี ผมติดตาม ตั้งแต่ โตโตโร่, เจ้าหญิงหมาป่า ล่าสุด Spirited Away
การ์ตูน ที่ ฮายาโอะ ทำ ไม่ธรรมดา มันแฝงการรักแผ่นดิน ผืนโลก
รักครอบครัว มีความอบอุ่น และ จิตนาการที่งดงาม

การ์ตูนของ ฮายาโอะ เหมาะ สำหรับปลูกจิตสำนึกเด็กมาก

โดยเฉพาะ การ์ตูน Spirited Away ผมเพลงมาก มันเพราะดี แปลไม่ออกหรอก แต่รู้สึกดี
พอ ได้ คำแปลมาแล้ว ทำให้ รัก การ์ตูนเรื่องนี้ มากขึ้น

ลองฟัง ตัวอย่างดูนะ

http://www.hamienet.com/23161_Itsumo-Nando-Demo.mp3

[RA.]

Spirited Away พอผมฟังชื่อนี้ทีไร   ผมก็มักจะยิ้มคนเดียวทุกครั้ง

เป็นการ์ตูนอีกเรื่องที่ผมชอบมาก ถ้ามองในแง่ของ
ความสนุก(เด็กๆดูแล้วไม่เบื่อ)
ภาพที่สวยงาม
และเนื้อเรื่องที่สื่อ ออกมาอย่างลึกซึ้ง
โดย เกี่ยวกับเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง (จิฮิโระ)
ครอบครัวของเธอได้เข้าไปยังดินแดนของเทพและภูตผีปีศาจเข้าโดยบังเอิญ
จนพ่อแม่ของเธอถูกสาปเป็นหมูเพราะความ"อยาก"และความ"หิวโหย"ของสังคมเมือง
จิฮิโระได้เจอกับฮากุเด็กผู้ชายคนหนึ่ง(ซึ่งตอนหลังฮากุได้เป็นเทพเจ้าแห่งแม่น้ำไฮฮาคุที่โดนก่อสร้างตึกทับถมไปแล้ว)
และฮากุก็ให้ความช่วยเหลือแก่จิฮิโระตลอด
ความสัมพันธ์ของระหว่างจิฮิโระ(คน)และฮากุ(ธรรมชาติ)
ถ้าเราดูแบบผิวๆอาจจะเรียกว่าความรัก
แต่จริงๆแล้วมันลึกและเป็นมากกว่าความรักของหนุ่มสาว(-*-@มั่วเองซะแล้ว)
จิฮิโระต้องเข้ามาทำงานในโรงอาบน้ำ(อาบ-อบ-นวด ดีดีนี่แหละ)
โดยต้องไปขอทำงานกับเจ้าของโรงอาบน้ำเองนั้นคือแม่มดยูบาบ้า
   สิ่งที่ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่คือ
ทำไมจิฮิโระถึงมีความกล้ามากมายเหลือเกิน
ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ก่อนหน้าที่พ่อและแม่ของเธอจะกลายเป็นหมูไป
เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ขี้กลัวและใจเสาะ และเป็นมนุษย์
การที่เธอเป็นมนุษย์ ในสังคมของเทพแล้วมนุษย์เป็นสัตว์ที่หน้ารังเกียจ
และมี "กลิ่นเหม็น" อาจจะเป็นเพราะมนุษย์ได้ทำร้ายธรรมชาติเยอะทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ
คนญี่ปุ่นจะให้ของทุกอย่างมีวิญญาณโดยเฉพาะกับธรรมชาติ
นั้นก็คือ"เทพ" และอะไรตอนนี้ที่สามารถ ทำให้
เทพหรืออีกอย่างคือธรรมชาติ ยอมรับมนุษย์
เมื่อจิฮิโระได้เข้าทำงานแล้วก็ก็ถูกกลั่นแกล้งจากปีศาจที่ทำงานร่วมกัน
แต่เพราะอะไรเธอถึงทนได้?
ตัวละครอีกตัวที่หน้าสนใจคือ"ปีศาจไม่มีหน้า"
ถ้าเปรียบเทียบก็เหมือนกับคนที่ไม่มี ตัวตน(สิ่งที่เป็นตัวเอง)ของตัวเอง
ต้ิองคอย "ดูดกลืน"สิ่งที่มาจากคนอื่นเข้าไป
เหมืนกับคนปัจจุบัน ที่ต้องคอยทำงานที่ไม่เป็นตัวเอง
ดูดกลืนแฟชั่นวัฒนธรมของผู้อื่น
ถ้าเอามาเปรียบเทียบปีศาจตัวนี้กับจิฮิโระ
จิฮิโระซึ่งเป็นคนที่แน่วแน่ที่จะช่วยพ่อ แม่ของตน(เยียวยามนุษย์)
วันหนึ่งตอนสายฝนจิฮิโระก็เห็นปีศาจไร้หน้าที่ยืนอยู่กลางสายฝน
(เพราะถูกรังเกียจและไม่มีใครต้องการให้เข้ามาเหมือนกับคนที่ไม่
จริงใจและไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง ใครๆก็คงไม่อยากให้เข้ามายุ่ง)
จิฮิโระจึงเปิดประตูให้เข้ามา
และปีศาจไร้หน้าก็เริ่มใช้ ความอยากเข้ามาล่อ
เพื่อตัวเองจะได้ดูดกลืน
.............................ต่อจากนี้ใครที่ยังไม่ได้ดูก็ต้องหามาดูเองเพราะเดี้ยวม่ายสนุก
แต่ใครที่ดูแล้วผมอาจจะเขียนในแบบของผมผมเลยอยากจะเป็นคนอื่นเขียนเกี่ยวกับ
หนังหรือการฺตูนเรื่องอื่นๆที่เรารู้สึกชอบ
ในแบบของตัวเองบ้าง
ลองเขียนเข้ามาดูนะครับเราก็จะได้ทบทวนและมีความสุขในการเขียน
(จริงๆแล้วต้องไปช่วยพี่เมย์ทำข้าวเช้าน่ะครับแหะๆ)

[ตห (เต้าหู้)]

นายหวันนี่มีมุมมองในเรื่องราวได้เฉพาะตัวดีมากจริงๆ
กินอาหารเช้ากันเสร็จแล้ว หวันกำลังเก็บจานล้าง พี่เมย์ก็เลยเข้ามาต่อความ

อยากให้มาเขียนต่อให้จบนะ เผื่อจะช่วยงานพี่ได้ 
อิอิ...เราไม่ต้องเขียนให้เหนื่อย เอาไปลงคอลัมน์ประจำในแมกกาซีนที่เราต้องส่ง (ใกล้ถึงกำหนดอีกแล้วยังไม่รู้จะเขียนอะไรเล้ย)
แล้วหักค่าหัวคิวไว้ จ่ายให้หวันมันนิดหน่อย (มันก็ดีใจสุดๆ แล้ว) แค่นี้ผีไม่มีหน้าก็กลายเป็น เด็กๆๆ สำหรับเรา 

แล้วแผนการอันชั่วร้ายหากโปร่งใสก็ได้เริ่มต้นขึ้น อิอิอิอิ

หวันเอ๊ย...

[ตห (เต้าหู้)]

ส่งเจ้าหญิงสายลมให้หวันอ่านด้วย
เอาความยาวสักประมาณเท่านี้นะหวัน พี่จะได้ไม่ต้องตัดทอน 

NAUSICAA OF THE VALLEY OF THE WIND
เนาชิก้า เจ้าหญิงแห่งหมู่บ้านสายลม

หนึ่งในภาพยนตร์แอนนิเมนชั่นของ ฮายาโอะ มิยาซากิ (ผู้เขียนสุสานหิ่งห้อย, Totoro, Spirited Away –รางวัลออสกา ปี 2002 ฯลฯ)  เป็นเรื่องราวของโลกหลังยุคอุตสากรรมล่มสลายกว่า 1000 ปี เมื่อโลกถูกปกคลุมด้วยป่าทะเลเน่า ที่เต็มไปด้วยพืชและแมลงชั้นต่ำซึ่งมีพิษร้ายแรง ป่าทะเลเน่าขยายพื้นที่ของมันออกไปเรื่อยๆ กลืนกิน ทำลายที่อยู่อาศัยของมนุษย์ เผ่าต่างๆ ที่หลงเหลืออยู่ต่างพากันลุกขึ้นต่อสู้กับแมลงร้าย รวมไปถึงรุกรานมนุษย์ด้วยกันเอง เพื่อเข้าปกครอง แย่งชิงที่อยู่อาศัย รวมไปถึงทรัพยากรไร้สารพิษอันมีอยู่อย่างจำกัด ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มที่พยายามสร้างนักรบไฮเทค หรือกลุ่มที่พยายามเพาะพันธ์นักรบโบราณขึ้นมาใหม่ ก็ล้วนมีวิวัฒนาการทางจิตวิญญาณอยู่ในระดับต่ำ คิดได้เพียงการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอดเท่านั้น หากในท่ามกลางการเข่นฆ่าอย่างไร้ความหวังนี้ เจ้าหญิงเนาชิก้า ผู้นำแห่งหมู่บ้านสายลม ได้สืบค้นเรื่องราวของป่าทะเลเน่า เพื่อแสวงหายามารักษาท่านพ่อ (กษัตริย์ชราที่กำลังป่วย) ด้วยเจ้าหญิงเชื่อว่า ป่าทะเลเน่านั้นเกิดขึ้นเพราะโลกกำลังพยายามรักษาเยียวยาตัวเองจากสารพิษ มลภาวะตกค้างบนพื้นผิวโลก เจ้าหญิงแอบทำห้องทดลองเล็กๆ ของเธอไว้ใต้ดิน โดยเก็บสปอร์จากป่าพิษมาปลูกด้วยน้ำและดินทรายบริสุทธิ์ (จากใจกลางโลก) ปรากฏว่า ทั้งพืชและสัตว์ที่เติบโตในห้องทดลองนั้นกลับไม่เป็นพิษ แต่ก่อนที่จะได้ยามารักษาพ่อ เธอก็ต้องสูญเสียท่านไปเพราะถูกรุกราน หากคุณสมบัติอันผ่านกระบวนวิวัฒนาแล้วทางจิตวิญญาณของเจ้าหญิง ทรงรู้ว่าสัตว์ร้ายต่อสู้ ทำร้ายผู้อื่น ก้าวร้าวรุนแรง ก็เพราะว่าพวกมันหวาดกลัว มนุษย์ก็เช่นกัน เจ้าหญิงจึงกลายเป็นผู้นำมนุษย์ทั้งมวลอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะเธอสามารถสื่อสารกับตัว “โอมห์” (สัตว์ที่มีชื่อเรียกตามเสียงแรกของจักรวาล -เป็นคำสวดขึ้นต้นมนตราด้วย)  และเหล่าแมลงยักษ์ซึ่งมีพิษร้ายแรงได้ด้วยเมตตา เจ้าหญิงเข้าใจโลกของสายลม กระแสน้ำ พืช สัตว์ มนุษย์ นั่นก็คือการเข้าถึงจิตวิญญาณของโลกใบนี้อย่างลึกซึ้ง เพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง (อิตถีนิเวศ) กับพลังเมตตาอันอ่อนโยนของเธอสามารถสยบกองทัพนับแสนล้านได้ อย่างที่อาวุธไฮเทคหรือสปิริตการต่อสู้แบบโบราณไม่อาจเทียบเทียม การ์ตูนเรื่องนี้จึงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากองค์กรทางสิ่งล้อมโลก เป็นหนังที่ World Wildlife Found (WWF) แนะนำให้ดู ผู้เขียนเองดูแล้วก็ชอบในรายละเอียดของหนังมาก เรียกได้ว่ามากกว่า  Spirited Away ซึ่งหากจะเปรียบ ก็นับว่าเป็นอลิซอินวันเดอร์แลนด์ฉบับเอเชียเลยทีเดียว (ไว้คราวหน้า หากมีกำลังพอใจ จะเล่าให้ฟัง)

[วิชัย]

อยากคุยเรื่องหนังเรื่องนี้ด้วย  แต่ด้วยความที่ดูแล้วไม่ค่อยเข้าใจ"รหัส"อะไรบางอย่างที่ผู้กำกับต้องการสื่อ  หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบจึงมีแต่คำถามเต็มไปหมด 

เอาไว้จะลองตั้งคำถามไว้ในนี้แล้วขอนักชมภาพยนตร์ทั้งหลายช่วยเข้ามาตอบหน่อย  เพราะรู้สึกว่า"รหัส"ในหนังเรื่องนี้มันเยอะแยะเต็มไปหมด 

ที่จริงน่าจะเปิดหัวข้อเรื่องหนังไว้ซักหัวหนึ่งนะ  แล้วค่อยซอยย่อยเป็นเรื่องๆไป  เพราะดูท่าทางหลายคนที่แวะเวียนเข้ามาในวงน้ำชาวงนี้ก็เป็นคอหนังหลายๆคนอยู่เหมือนกัน 

นอกเหนือจากหนังการ์ตูนชุดนี้แล้วยังมีของคูโรซาวาอีกที่น่าจะได้มีโอกาสคุยกันบ้าง เช่นเรื่อง Dreams Ikiru ฯลฯ

[captainhook]

อยากคุยเรื่อง"oseam" เป็นAnime เกาหลี
เป็นเรื่องของเด็กชายกำพร้าที่อยู่กับพี่สาวตาบอด 
แต่มีจิตใจที่ดีมาก จนสามารถนิพพานได้ 
ดูเรื่องนี้แล้วมีความสุขมาก การ์ตูนก็วาดได้น่ารัก
เรื่องนี้เด็กๆ ดูแล้ว ผู้ใหญ่อาจต้องคอยแนะนำให้เด็กมีจิตใจที่ดีเหมือนเด็กในเรื่องนี้ แต่ตอนจบเศร้าไปหน่อย
ตอนนี้เพิ่งดูจบไปรอบเดียว เลยยังจำรายละเอียดไม่ค่อยได้ แต่ขอแนะนำให้ดูเรื่องนี้เลย ดีมากๆ

[ตห (เต้าหู้)]

เรื่อง Dream ของคุโรซาว่านั้นคุณหมอวิธานมีอยู่ เป็นหนังดีมากอีกเรื่องเช่นกัน
ส่วน oseam ที่กัปตันฮุกเล่าก็อยากดูจังอ่ะ ทำไงดี??

อย่างไรก็ตาม ส่งเรื่องที่นายหวันเขียนฉบับปรับแต่งแล้วมาให้อ่านเล่นกันค่ะ (เต้าหู้ใช้หาเงิน5555 จากมุมมองของนายหวัน)

Spirited Away

เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อชิฮิโร่ ครอบครัวของเธอได้เข้าไปยังดินแดนแห่งเทพและภูตผีปีศาจโดยบังเอิญ แล้วพ่อแม่ก็ถูกสาปกลายเป็นหมูเหตุเพราะความอยากที่เติมไม่เต็ม ด้วยจิตใจที่ขาดความพอเพียงของมนุษย์ในสังคมเมืองใหญ่ ชิฮิโร่จึงต้องผจญภัยอย่างเดียวดายจนพบกับฮากุเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งตอนหลังก็รู้ว่าฮากุเป็นจิตวิญญาณแห่งสายน้ำโคฮากุ (ตัวแทนของธรรมชาติที่หลงลืมความเป็นตัวของตัวเอง) ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ถ้าเราดูเผินๆ อาจจะเรียกว่าความรักแต่จริงๆ แล้วมันลึกและเป็นมากกว่าความรักแบบหนุ่มสาว หากเป็นความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติ เรื่องราวดำเนินไปให้ชิฮิโร่เข้ามาทำงานในโรงอาบน้ำซึ่งเจ้าของก็คือแม่มดยูบาบ้า (ยายแก่ผู้มั่งคั่ง) หากมีคู่แฝดใช้ชีวิตอันเรียบง่ายตรงกันข้ามกับตัวแกอยู่ในชนบท โรงอาบน้ำเป็นสัญลักษณ์แห่งการชำระคราบไคลซึ่งทำให้มนุษย์มีกลิ่นตัวเพราะมนุษย์เห็นแก่ได้ ตักตวง ทำร้ายธรรมชาติอย่างหนักหนาสาหัส หนังสมมุติให้ของทุกอย่างมีจิตวิญญาณและจิตวิญญาณผู้พิทักษ์ธรรมชาติก็คือ “เทพเจ้า” โรงอาบน้ำจะช่วยให้เทพเจ้ายอมรับมนุษย์ได้บ้าง การที่ชิฮิโร่ตั้งใจจะช่วยพ่อแม่ให้รอดพ้นจากการถูกสาปนั้นก็เปรียบได้กับความพยายามเยียวยาธรรมชาติ แล้วในวันหนึ่งท่ามกลางสายฝนเธอก็เห็นปีศาจไร้หน้าตนหนึ่งยืนอยู่ข้างนอก ด้วยไม่มีใครเปิดประตูให้มันเข้ามาในโรงอาบน้ำ เพราะมันมีนิสัยชอบดูดกลืนทรัพย์สินสิ่งของๆ คนอื่น ด้วยความเมตตาชิฮิโร่ได้เปิดประตูมันเข้ามา ปีศาจไร้หน้าจึงรู้สึกผูกพันธ์กับชิฮิโร่ เพราะเธอไม่ใช่คนที่เห็นแก่ได้ หากพยายามจะช่วยเหลือมันเสมอด้วยใจบริสุทธิ์ ในตอนท้ายชิฮิโร่ก็ผ่านการทดสอบนานาจนได้รับสิทธิ์ในการเลือกพ่อแม่ออกจากฝูงหมู แต่ชิฮิโร่กลับตอบว่าไม่มีพ่อแม่ของเธออยู่ในฝูงนั้น ซึ่งเป็นคำตอบที่ถูกต้องทำให้พ่อแม่กลับคืนร่างเป็นมนุษย์ไปรอเธออยู่ที่อีกฝากของฝั่งน้ำ นั่นเป็นสัญลักษณ์ว่าเธอได้ช่วยให้ตนเองและครอบครัวเติบโตขึ้นเป็นมนุษย์ที่พอเพียงแล้วนั่นเอง

[น้าหมู]

ขอพูดด้วยคนนะคะ แต่อาจดูเหมือนไม่ค่อยเข้าข่ายการ์ตูนญี่ปุ่นเท่าไรนะคะ 
พบกับตัวเองว่า ในความเชื่อมั่นของมนุษย์(เริ่มจากของตัวเอง และตัวเองเป็นมนุษย์ เอากันง่ายๆงี้แหล่ะ)มีคุณงามความดีอยู่ พบเมื่อดูหนังฝรั่ง เรื่อง Step Up กับนายหวัน ลูกชาย หวันอยากดูเรื่องนี้(ลงทุนไปเช่ามา แต่เป็นหนังพากย์ เลยต้องไปเอาที่คุณเมย์เช่าแล้ว ฝากไว้ในชุมชนดู มาดูก่อน) เพราะพี่สาวเขารักและเรียนเรื่องราวเกี่ยวกับการแสดงอยู่  หนังเป็นเรื่องของเด็กวัยรุ่นเกเรสามคนที่มีทั้งผิวขาวและผิวสี ซึ่งหาดีไม่ค่อยเจอจากสังคมรอบข้าง ก็เลยหมดพลังจะหา ก็ปล่อยตัวตามน้ำไปงั้นๆ ไม่เหนื่อยดี หรือเปล่า  แล้ววันหนึ่ง หนึ่งในเด็กสามคนนี้ที่เป็นผิวขาวก็พบว่า ไอ้ลึกๆข้างในมันปะทุออกมาพบกับข้างนอก เมื่อจักรวาลจัดสรรให้ต้องไปทำงานทดแทน(พวกเขาทั้งสามคนทำ แต่ไอ้หนุ่มผิวขาวออกรับแทนคนเดียว)ที่ไปบุกรุก ทำลายข้าวของของโรงเรียนศิลปะของพวกเด็กชั้นสูงให้ แล้วผู้อำนวยการโรงเรียนก็กล่าวทำนองว่า เธอไม่รู้หรอกว่ามูลค่าของความเสียหายที่พวกเธอทำนั้นมันพอๆกับทุนที่สามารถส่งเด็กคนหนึ่งเรียนจนจบที่นี่เลยนะ  ก็แสดงว่าไม่ใช่เฉพาะไอ้พวกรวยๆ ชั้นสูงเท่านั้นที่มาเรียนได้  พอดีกับที่ นักเรียนหญิงปีสุดท้ายคนหนึ่งของโรงเรียนนี้พบอุปสรรคที่ผู้แสดงร่วมใน The Last Year Project ของเธอเจ็บลงกระทันหัน  หนุ่มกลับใจนายนี้เลยเสนอตัวช่วยเป็นคู่เต้นให้ สองคนหนุ่มสาวเรียนรู้พลังอันยิ่งใหญ่ของการอยู่ร่วมกันอย่างมีความหมาย ความใฝ่ฝันร่วมกัน 
ในขณะที่อีกด้านเจ้าเพื่อนผิวสีสองคนพี่น้องก็พบว่า แนวทางที่ตนพลัดหลงเข้ามาใช่เรื่องเดิมแท้ของตน  แต่ก็จากโศกนาฏกรรม จากการตายของผู้เป็นน้องชาย ที่ทำให้พี่ชายพบคุณค่าในตัวเองว่า ฉันเป็นแบบอย่างที่ดีงามให้แก่ตัวฉันเองได้ ในตัวฉันนั้นมีเมล็ดพันธ์แห่งโพธิญาณอยู่ ฉันจะแสดงมันออกมา พิสูจน์มัน  ท้ายของเรื่อง เหมือนยืนยันและเป็นกำลังใจให้เราทุกคนว่า ไม่มีวันสายเกินไป ไม่มีวันเป็นไปไม่ได้ เพียงเรากล้าเผชิญ เปิดโอกาสให้ตัวเราเองเผชิญหรือเปล่า
   นั่งดูกับนายหวันแล้ว ประทับใจมาก  บอกกับหวันว่า หรือนี่คือเป้าหมายของชีวิต สาระของการเกิดมามีชีวิตอยู่ของเราทุกคน  ทุกฟากฝั่งของความใฝ่ฝันของชีวิตคือคุณงามความดีหรือเป่า หนอหวัน  ถามย้ำกับตัวเองอีกครั้ง อีกครั้ง  และยังคงต้องตั้งคำถามนี้ตลอดไป

[อีกฟากฝั่ง]

ฮายาโอะ มิยาซากิ สุดยอดคนทำหนังอนิเมชั่นจิงๆ



เปนความชอบส่วนตัวเลย พอได้ดูหนังของเค้าแล้ว เลิกดูช่องเก้าการ์ตูน กะ ดิสนีย์ไปเลย
ทั้งเนื้อเรื่อง และภาพ สุดยอดมาก
เค้าทำกันเปนกลุ่มชื่อ Studio Ghibli มิยาซากิเปนคนตั้ง
ถ้าพูดถึง2Dแล้ว เราให้เค้าเนี่ยสุดยอด
เรื่องล่าสุดก็คงเปนเรื่องSpirited Away ที่ได้ออสการ์
แต่เรื่องอื่นๆ ก็ดีไม่แพ้กันเลยนะ
มีเรื่อง My Neighbor Totoro --(เรื่องนี้เราชอบมาก) เปนเหมือนเทพเจ้าของคนญี่ปุ่นในเรื่องอ่ะ แต่หน้าตาเหมือนกระต่ายพันธุ์ผสมอะไรซักอย่าง - - "
Kiki's Delivery Service
Porco Rosso ---หมู+สีแดง (ชอบๆ)
Princess Mononoke
Laputa : Castle in the Sky
etc. มีอีกหลายเรื่องเลย แต่จำชื่อเรื่องไม่ได้

[อีกฟากฝั่ง]

Ghibli Studio เป็น Studio ที่เรียกได้ว่ามีชื่อเสียงมากที่สุดบนเกาะญี่ปุ่ณ และพื้นภาคเอเชียเลยก็ว่าได้ (มันก็คือ Walt Disney ของฝั่งขะนู้นเค้าหล่ะ)

Ghibli ออกเดินก้าวแรกอย่างมั่นคงกับ อนิเมชั่นฝีมือของ ฮายาโอะ มิยาซากิ "Nausicca of the Valley of the wind" ที่เป็นเรื่องราวของหจ้าหญิงแห่งเมืองเนาซิกก้าที่อยู่ตรงกลางระหว่างสงคราม มนุษย์ และธรรมชาติที่จะอุบัติขึ้น

จนมาถึงก้าวที่ยิ่งใหญ่เอามากๆของวงการอนิเมชั่นญี่ปุ่ณ เมื่อ "เจ้าหญิงโมโนโนเกะ (Mononoke Hime)" ก้าวขึ้นสู่ Box Office ทำเงินได้ตลอดกาลของญี่ปุ่ณก่อนที่จะมาถูก Titanic แซงไปในปี 98

แต่ในปี 2001 มิยาซากนำทัพขึ้นครองบัลลังก์อีกครั้งด้วยการนำของ "Spirited Away" เข้าทำเงินแซง Titanic อีกครั้ง และยังคงยอดเป็นอันดับหนึ่งจนวันนี้ พร้อมกับกวาดออสการ์ไป 1 ตัว จากสาขาอนิเมชั่น

ปัจจุบัน Studio Ghibli ยังคงผลิตผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมีการรับงานนอกเข้ามาทำด้วยเช่น การ์ตูนหนึ่งตอนใน Animatrix ก็เป็นของจิบลี
งานล่าสุดของจิบลีคือ Howl's Moving Castle นั้นกำลังอยู่ในขั้นตอน Production ซึ่งคาดว่าจะเสร็จในปีหน้า

เราก็ต้องติดตามกันต่อไป

รายนามชื่อหนังในเครือจิบลี(ครบ แต่ไม่เรียง มีคะแนนคือผมได้ดูอ่ะนะ)

Cat Returns, The
Panda! Go Panda!
Grave of the Fireflies (score **** / *****)
Howl's Moving Castle
Kiki's Delivery Service
Laputa: Castle in the Sky
My Neighbor Totoro
My Neighbors the Yamadas (score ****1/2 / *****)
Nausicaa of the Valley of the Wind (score ***1/2 / *****)
On Your Mark
Only Yesterday
Pom Poko
Porco Rosso
Princess Mononoke (score ***** / *****)
Spirited Away (score ***** / *****)
Whisper of the Heart

[อีกฟากฝั่ง]

ฮายาโอะ มิยาซากิ ยอดนักสร้างการ์ตูนญี่ปุ่น


งานของ ฮายาโอะ มิยาซากิ (Miyazaki Hayao) ผู้ก่อตั้งสตูดิโอจิบบลิ (Studio Ghibli) สร้างแอนิเมชั่นน่าชม Spirited Away จนคว้าออสการ์กับอีกมากรางวัลจากเวทีนานาชาติ และอีกหลายเจ้าการ์ตูนญี่ปุ่น ลองถามที่ ดีวีดี สเตชั่น 296 ถ.สุขุมวิท ตรงข้ามซอย 19 คลองเตย กทม.10110 โทร.0-2655-5556 เว็บไซต์: http://www.1to3dvd.com เข้าไปดูก่อนแล้วกัน
ฮายาโอะ มิยาซากิ เจ้าของฉายา วอลต์ดิสนีย์แห่งญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม 1941 กรุงโตเกียว เป็นลูกคนกลางในพี่น้อง 3 คน ครอบครัวเป็นเจ้าของบริษัทที่สร้างชิ้นส่วนปีกของเครื่องบินรบ Zero ในระหว่างสงครามโลก เป็นจุดเริ่มต้นที่ฮายาโอะชอบการบินและอากาศยาน

แต่ในอีกทางก็ทำให้เขารู้สึกผิดที่ครอบครัวหากินกับอาวุธสงครามอย่างสุขสบาย ขณะที่คนอื่นทุกข์ทรมานกับสงคราม ซึ่งมุมมองนี้สะท้อนอยู่ในผลงานของเขา

ในวัยเด็ก ฮายาโอะ ต้องไปเยี่ยมแม่ที่ป่วยด้วยโรคเกี่ยวกับกระดูกสันหลังในโรงพยาบาลอยู่หลายปี ความใกล้ชิดช่วงนี้เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างผลงานเรื่องหนึ่งด้วย

ในระหว่างปี 1956-1958 ช่วงที่อยู่ไฮสคูล ฮายาโอะได้ดูภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวเรื่องแรกของญี่ปุ่น HAKUJA DEN (Legend of the White Snake)และประทับใจ จนอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน แต่ก็พบว่าตนเองเขียนได้แต่เครื่องบินและเรือรบเท่านั้น

หลังจากจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัย Gakushuin ในสาขาที่เกี่ยวกับสังคมและเศรษฐกิจ จึงเข้าทำงานที่ Toei Animation ในปี 1963 หลังจากฝึกฝนอยู่ 3 เดือนเขาก็ได้ทำหน้าที่ In-Between หรือการซอยภาพ โดยผลงานเรื่องแรกคือ Watchdog Bow Wow และได้พบกับ อิซาโอะ ทากาฮาตะ ซึ่งกลายเป็นเพื่อนร่วมงานในเวลาต่อมา

ในตอนเริ่มแรก มิยาซากิ ทุ่มเทตัวเองถ่ายทอดไอเดียการสร้างภาพยนต์ที่หลั่งไหลออกมาไม่สิ้นสุดผ่านฝีมือการวาดรูปที่โดดเด่น

ปี 1971 เขาและอิซาโอะ ทากาฮาตะ ย้ายไปอยู่ที่ เอ โปร แล้วย้ายไปที่ นิปปอน แอนิเมชั่น ในปี1973 ซึ่งที่นี่ทำให้เขาได้มีโอกาสมีส่วนร่วมสำคัญในการผลิตผลงานซีรีส์ภาพยนต์ทีวี ระดับมาสเตอร์พีซในอีก 5 ปีต่อมา ปี 1978 ได้กำกับทีวีซีรีส์เรื่องแรกในชีวิต "โคนัน เจ้าหนูล้ำยุค" (Mirai shnen Conan) เป็นเรื่องราวของเด็กชายจากโลกอนาคต

จากนั้นมิยาซากิย้ายไปอยู่ที่ ชินฉะ (Tokyo Movie Shinsha) ในปี 1979 เขียนบทและกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของชีวิตเรื่อง Lupin III: Castle of Cagliostro ได้รับการยกย่องว่า เป็นการ์ตูนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์โดยผู้อ่านนิตยสาร Animage

ปี 1984 มิยาซากิมีผลงานเรื่อง Nausica of the Valley of the Winds ซึ่งเขากำกับ,เขียนบท และ ทำสตอรี่บอร์ดเอง เป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จทั้งรายได้และคำวิจารณ์ หลังจากประสบความสำเร็จท่วมท้นจากเรื่อง Nausicaa มิยาซากิกับทากาฮาตะ ก็จับมือกันก่อตั้งสตูดิโอ Ghibli ขึ้นมา โดยคำว่า Ghibli เป็นภาษาอิตาเลียนหมายถึง‘ลมร้อนที่พัดผ่านทะเลทรายซาฮาร่า’เป็นชื่อของเครื่องบินรบอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 มิยาซากิใช้ชื่อนี้ด้วยความชอบในเครื่องบินและอิตาลี

ผลงานภาพยนตร์ของพวกเขา ประสบความสำเร็จท่วมท้น กวาดรางวัลหลายสาขามาครองเพียบ และยังเอาชนะใจนักวิจารณ์ทั้งหลาย

เริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับอินเตอร์เรื่อง Princess Mononoke ปี1999 เมื่อทำรายได้สูงสุด (ราว 150 ล้านดอลลาร์)ในประวัติศาสตร์การฉายภาพยนตร์ในญี่ปุ่นพร้อมกับได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม Japan Academy Award

จากนั้น ในปี 2002 ผลงานเรื่อง Spirited Away คว้ารางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว เอาชนะการ์ตูนจากค่ายหนังยักษ์ใหญ่ในฮอลลีวู้ดขาดลอย แต่ฮายาโอะปฏิเสธที่จะไปร่วมงานในปีนั้น ซึ่งเกิดสงครามอิรักขึ้น

เซียนการ์ตูน กล่าวเพียงว่า อยากให้การ์ตูนของเขาเข้าถึงเด็กๆ ทั่วโลก

ผลงานอื่นๆ นอกจากที่กล่าวมา ได้แก่ Sherlock Hound: Case File 1 (2000) Porco Rosso (1992) Kiki's Delivery Service (1989) My Neighbor Totoro (1988) Castle in the Sky (1986)

[อีกฟากฝั่ง]

Welcome to the Hayao MIYAZAKI Web!

http://www.nausicaa.net/miyazaki/

[ตห (เต้าหู้)]

Mimi wo Sumaseba
(Whisper of the Heart)

เสียงกระซิบจากหัวใจ เป็นความประทับใจอีกเรื่องหนึ่งในแอนิเมนชั่นชุดของปารมาจารย์มิยาซากิ เรื่องราวของชิสุกุสาวน้อยวัยสิบสี่ ซึ่งมีชีวิตปกติอยู่ในครอบครัว สังคม โรงเรียน ทะเลาะกับพี่สาว เป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนสนิท และแน่นอนความรักของสาวรุ่น สอดแทรกเกี่ยวร้อยไว้ด้วยเส้นใยบางๆ ของงานศิลปะฝันๆ อย่างการแปลงเนื้อเพลง Country Road เสียใหม่ให้เป็น Concrete Road ไว้ร้องเล่นและหัวเราะเยาะตัวเองกับเพื่อนๆ ความหลงใหลหนังสือของอาจารย์นักเขียนร่วมไปกับเจ้าชายนักอ่าน (ซึ่งมีชื่อยืมหนังสือ เล่มเดียวกับเธอจากห้องสมุด) จนกระทั่งวันหนึ่ง เจ้าแมวอ้วน “มูน” และอีกสารพัดชื่อตามแต่ใครจะเรียกขานมัน ได้นำพาเธอไปยัง ร้านขายของเก่า ทำให้เธอได้พบกับ ตุ๊กตาแมวบารอน คุณตานิชิ และหลานชายเซจิ สิ่งใหม่ๆ ที่โยงใยกับอดีตเหล่านี้เองที่ต่างพัวพัน เป็นแรงบันดาลใจให้แก่กันและกัน ประหนึ่งเสียงกระซิบอันแผ่วเบาจากหัวใจที่หากตั้งใจฟังดีๆ แล้ว ก็จะได้ยินเสียงภายในของ การรอคอยคนรัก ฝันเก่าร่วมกันของบารอนกับคุณตานิชิ ความรักอย่างลึกซึ้งที่จะเป็นช่างทำไวโอลีนของเซจิ และความอยาก จะเป็นนักเขียนของชิสุกุ  ถูกแทนด้วยสัญลักษณ์ของก้อนหินที่ดูธรรมดา ด้อยค่า และมีรอยแตกร้าวก้อนหนึ่ง ซึ่งเก็บซ่อนอัญมณี ไว้ภายใน อัญมณีที่เราทั้งหลายมีอยู่และต้องเจียรนัยด้วยตัวของเราเอง เมื่อเซจิไล่ตามฝันของเขาไปเป็นลูกมือช่างทำไวโอลีนชั้นเซียนที่อิตาลี ชิสุกุก็บอกกับตัวเองว่าเธอจะต้องเขียนหนังสือสักเล่มหนึ่งให้ได้ โดยขอให้แมวบารอนเป็นตัวเอกของเรื่องและมีคุณตานิชิเป็นครู เซจิและชิสุกุ ตกอยู่ในความรักที่เขาและเธอได้ร่วมกันสร้างให้กลายเป็นรักที่เปี่ยมไปด้วยความหมายอีกครั้ง ถึงตอนนี้ผู้เขียนก็ได้ยิน เสียงของเพื่อนหญิงคนหนึ่งแว่วมา “หนังหรือการ์ตูนของญี่ปุ่น เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กวัยรุ่น คนหนุ่มสาวของเขานี่ดีเนอะ พระเอกนางเอกมักจะมีอะไรที่อยากจะทำ มีความฝัน แรงบันดาลใจ นี่ลองเอาให้ลูกชายดูเขาก็อยากเล่นดนตรีขึ้นมาเลย (โนดาเมะ) ไม่เหมือน หนังบ้านเรา พระเอกนางเอกเหมือนมีชีวิตอยู่เพื่อรักกัน คนอื่นๆ ก็เป็นแค่ฝ่ายสนับสนุนหรืออุปสรรคของความรักเท่านั้น ไม่ต้องทำงานทำการ ไม่มีความฝัน ไม่มีอะไรให้พูดถึงเลย” Whisper of the Heart ที่หยิบมาคุยคราวนี้ก็ได้ยืนยันคำพูดของเธออีกครั้ง
 

[ตห (เต้าหู้)]

รวมของค่ายอาจารย์มิยาซากิไว้ที่นี่ดีกว่า  (ลิงค์จากเปิดกระทู้ดูหนังจ่ะ)



Tales from Earthsea
แอนิเมนชั่นเรื่อง ล่าสุดของค่ายจิบิที่พึ่งจะได้ดู เป็นฝีมือของโกโร่ มิยาซากิ (ลูกชายของฮายาโอะ มิยาซากิ) ซึ่งเพื่อนของผู้เขียนที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ชาวญี่ปุ่นเล่าว่า ผู้พ่อนั้นได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประหนึ่งเทพเจ้าในวงการแอนิเมนชั่นของ ญี่ปุ่นไปแล้ว เธอนั้นสงสาร “ลูกชาย” ที่ต้องมารับช่วงสืบต่อ เพราะงานของเขานั้นยังไม่เป็นที่ชื่นชอบเช่นผู้พ่อเลย เรียกว่ายังห่างชั้นกันมาก ผู้เขียนจึงดูเรื่องนี้อย่างดูชีวิตลูกชาย มิยาซากิคนใหม่นี้ไปพร้อมกันด้วย  แม้ “Ursula K. LeGuin ผู้แต่งซีรี่ส์เรื่องนี้ จะเอ่ยอ้างว่ารู้สึกผิดหวังในตัวหนังจากบทความในเว็บไซต์ของเธอ LeGuin แต่เธอก็ชื่นชนงานแอนิเมชัน หากติงว่าพล็อตและเนื้อความนั้นได้ถูกบิดเบือนไปอย่างรุนแรง” (อ้างอิงจากสารานุกรมเสรีวิกิเพีย) ก็แน่ล่ะ เจ้าชายเอรอน เจ้าชายหนุ่มน้อยอายุ 17 ปี ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องนั้นดูท่าจะไม่ใช่ตัวเอกใน Earthsea แต่เป็นตัวโกโร่เองต่างหาก (อ้างอิงความคิดคนเขียน) เริ่มต้นเรื่องมาเจ้าชายก็ลอบฆ่าพ่อของตัวเองซึ่งเป็นกษัตริย์ที่สง่างาม เก่งกาจ ได้รับความรักใคร่ชื่นชมจากชนทั้งมวลลงเสีย ขโมยดาบของพ่อ แล้วหนีออกไปจากเมือง โชคยังดีที่ไปเจอพ่อมดใจดีมีคุณธรรมมารับไปดูแล หล่อเลี้ยง สั่งสอนวิชาพ่อมดให้ แอรอนนั้นไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงต้องฆ่าพ่อ ทั้งๆ ที่ในส่วนลึกก็เคารพรัก บูชาความเก่งกาจของพ่อมากจนต้องเอาดาบเก็บไว้ เขาเหมือนมีสองคน ในคนๆ เดียว ด้านมืด กับด้านสว่าง เวลาที่พบเรื่องเลวร้าย ต้องต่อสู้ เอรอนจะใช้ด้านมืดที่เย็นชา และมีปรัชญาว่า “ชีวิตนั้นไม่มีความหมายอะไร” ซึ่งการคิดอย่างนี้ทำให้เขาไม่กลัวตาย และกลายเป็นนักรบที่เก่งกาจ ขณะเดียวกันแอรอนอีกคนหนึ่งก็เป็นหนุ่มน้อยที่มีหัวใจอ่อนโยน รักชีวิต สายลมแสงแดด ขณะเดียวกันก็มีความกลัวตายเป็นจุดอ่อนอยู่ด้วย ตอนใกล้จบดูเหมือนจะมีการสลับตัวกับจิตใจของแอรอนโดยพ่อมดร้าย (ศัตรูของพ่อมดใจดีที่เลี้ยงเขาไว้) จับแอรอนไปสะกด ดึงเอาความกลัวตายออกมาเป็นแรงในการต่อสู้ (เพราะพ่อมดร้ายนั้นก็ยังกลัวตายอยู่) เงาที่อยู่ภายนอกตัวจึงต้องมาช่วยด้วยการนำพาดาบของพ่อ มาเพื่อปลุกจิต ใช้ฟื้นคืน ตื่นมารักชีวิตแต่ต่อสู้อย่างไม่กลัวตายได้ กลายเป็นเจ้าชายหนุ่มน้อยพระเอกของเรื่องโดยสมบูรณ์  “ความไม่กลัวตาย ทำให้ชีวิตมีความหมาย หากความตายนั้นเองที่สร้างชีวิตให้มีคุณค่า” เมื่อโกโร่เข้าใจแล้ว หนังเรื่องนี้ก็ขึ้นอันดับ1 ในบ็อกซ์ออฟฟิศของญี่ปุ่นในสัปดาห์แรกที่เปิดฉาย และกวาดรายได้ไป 900 ล้านเยน แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่าคนดูอย่างเราท่าน ได้ยอดฝีมือจากตระกูลมิยาซากิมาอีกคน

[ตห (เต้าหู้)]

http://www.youtube.com/watch?v=uKcyNmwLwGI&feature=related
ponyo ponyo...ponko

พึ่งดูจบ มือสั่นเล็กน้อย หัวใจก็สั่นไหว สะท้านสะเทือน งดงามเหลือเกิน สมแล้วกับคำเยินยอทั้งมวล อาจารย์มิยาซากิ...ท่านทำถึงขนาดนี้เลยหรือ...

ท่านสื่อความเชื่อมโยงระหว่างจิตวิญญาณบริสุทธิ์ของมหาสมุทร จิตไร้สำนึกกับจิตสำนึก ผ่านวิวัฒนาการในรายละเอียดหลากระดับชั้น จากสัตว์เซลเดียว วุ้นทะเล ปลา สัตว์บก สัตว์ปีก สู่ความเป็นมนุษย์ อันถูกให้กำเนิด สร้างสรรค์ และควบคุมโดย "พ่อ" แต่...

ความรัก อันละเอียดอ่อน แม่ ... สู่แม่ สู่เด็กชาย เด็กหญิง คนชรา และในที่สุด รักพ่อ...

แล้วเกิดสัญญาใจว่า จะเขียน จะสืบทอดต่อไป แม้จะต้องผ่าน "การทดสอบ" ให้พ่อพอใจ แม้อีกกี่ครั้งกี่หน ก็ตามที
ยอมแลกกับเวทย์มนต์... เพื่อจะเป็นมนุษย์ ซึ่งพ่อหนีห่าง ละทิ้งไป
แต่ภายในลึกๆ ก็เชื่อเหลือเกินว่า พ่อจะหวนคืนกลับมา พ่อจะกลับมาเมื่อแม่กลับมาใหม่ในนาม...พระแม่แห่งธรรมชาติ เทพธิดามหาสมุทร

[ตห (เต้าหู้)]

ต่ออีกหน่อย

ไปอ่านคำวิจารณ์จากคนไทย เป็นบางเวปบอร์ด เขาบอกว่า "ง่ายเกินไปสำหรับผู้ใหญ่ แต่ซับซ้อนเกินไปสำหรับเด็ก"

แปลกจัง...น่าแปลกที่รู้สึกตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงกับนักวิจารณ์คนนี้ (ใครก็ไม่รู้?)
รู้สึกว่า ponyo น่าจะยากเกินไปสำหรับผู้ใหญ่ แต่ง่ายเกินไปสำหรับเด็ก โดยเฉพาะเด็กที่อายุสักประมาณห้าขวบ อย่างโซสุเกะกับปอนโย่ กระมัง...

เนื้อหาสาระของปอนโย่นั้น ... เมื่อครู่คุยกับน้องที่ห้องนั่งเล่นไปว่า ..ทึ่งมาก นึกไม่ถึงว่าอาจารย์มิยาซากิ ซึ่งเพื่อนชาวญี่ปุ่นบอกเป็นก๊อดของวงการแอนนิเมนชั่นคนนี้ จะรวบรวมสิ่งที่เรา "คิดเอาว่ารู้" ไว้เกือบทั้งหมด แล้วก็ถ่ายทอด นำเสนอ อย่างง่ายๆ ชนิดที่เด็กห้าขวบคงสนุกสนาน หัวเราะเอิ๊กอ๊าก ไปได้ ท่านทำได้ยังไง

นึกถึงคำวิจารณ์เพลงโมสาท ที่เขาวิจารณ์กันว่า "ง่ายสำหรับคนฝึกหัดใหม่ๆ แต่ยากเกินไปสำหรับผู้เชื่ยวชาญ..."

สงสัยต้องเสกเรือป๊อกแป็กที่เคยเอามาขายที่ห้องนั่งเล่นให้ลำใหญ่ขึ้น หนีน้ำท่วมโลกจริงๆ เสียแล้วกระมัง

งานของท่านอาจารย์มิยาซากิ เทียบระดับชั้นโมสาทไปแล้ว สำหรับคนวิจารณ์นิรนามอย่างเรา 

[ตห (เต้าหู้)]

เขียนเป็นคอลัมน์อย่างเคยแล้วค่ะ


Ponyo on the Cliff by the Sea

จากจิตวิญญาณของป่า Totoro สู่จิตวิญญาณแห่งมหาสมุทร Ponyo งดงาม ตระการตาเช่นเคย แต่ที่น่าสนใจมากขึ้นก็คืออุปมัยอุปมา ตั้งแต่ซีนแรกเป็นการให้กำเนิดสัตว์ทะเลของฟูจิโมโต้ (พ่อปอนโย่และสัตว์ทะเลทั้งหลาย) แทนสัญญลักษณ์ด้วยการ หยดสารเคมีลงในทะเล ซึ่งช่วงต้นๆ  ปอนโย่ก็เป็นเพียงลูกปลาน้อยหนีออกฟาร์มของพ่อมาพบกับโซสุเกะ เด็กชายวัยห้าขวบลูกกัปตันเรือที่พักอยู่บ้านเนินเขาริมหาด ทั้งสองเกิดความผูกพันกันขึ้นทั้งใจและกาย (ปอนโย่ไปเลียเลือด โซสุเกะที่ถูกเศษแก้วบาด) ทำให้เกิดอยากเป็นมนุษย์ จนพ่อผู้สร้างก็ไม่มีพลังพอจะยับยั้ง การกลายเป็นเด็กหญิงตัวน้อยของปอนโย่ แทนการวิวัฒนาการจากปลา สัตว์บก สัตว์ปีก จนเป็นมนุษย์ เป็นเด็กหญิงอายุห้าขวบ ซึ่งการเกิดอันบริสุทธิ์ของเธอ ได้ไปทำลายเส้นแบ่งระหว่างมหาสมุทรกับแผ่นดิน เร่งการเข้าสู่ยุคอภิมหาสมุทร ปอนโย่กับโซสุเกะจึงต้องร่วมมือร่วมใจกัน เดินทางตามหาแม่ลิซ่า (แม่ของโซสุเกะซึ่งทำงานดูแลบ้านคนชรา)ด้วยเทคโนโลยีผสมกับเวทย์มนต์กลไก ในวันที่น้ำท่วมโลก พวกเขายังเดินผ่านอุโมงที่วิวัฒนาการย้อนกลับ อันเป็นสัญญลักษณ์ในการพิสูจน์ศรัทธาของโซสุเกะ ในฐานะของมนุษย์คนนึงด้วย แม้ในตอนท้าย เรื่องจะดูคล้ายกับเป็นมุกเดิมๆ (จูบกบแล้วกลายเป็นเจ้าชาย หรือเมื่อสมองสัตว์เลื้อยคลานสัตว์เลือดเย็น อันเป็นสมองชั้นต้น ผ่านการวิวัฒน์สู่สมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งแทนความรักความศรัทธาแล้ว ก็จะกลายเป็นสมองส่วนหน้า หรือสมองมนุษย์ พวกเหล่าสัตว์เลื้อยคลาน กบ-ปลาก็กลายเป็นคนขึ้นมาได้) เมื่อโซสุเกะจูบลูกปลาก็กลับกลายเป็น เด็กหญิงธรรมดาๆ ที่แสนสดใส ปอนโย่ ปอนโกะ แอนนิเมนชั่นของอาจารย์มิยาซากิเรื่องนี้ทั้งเรื่องก็ยังคงความน่ารัก แนบเนียน ลึกซึ้ง ในการสื่อสารเรื่องราวการกำเนิดชีวิต ตลอดจนวิวัฒนาการ ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และ ความพลังศรัทธา ไว้ให้เด็กๆ ได้ดูอย่างสนุกสนาน ขณะที่ผู้ใหญ่ช่างคิด ก็อาจจะต้องได้คิดกันมากหน่อย อย่างไรก็ตามปอนโย่ขึ้นสู่ความ เป็นอันดับหนึ่งไปแล้ว ทั้งยังไม่ทำให้แปลกใจเลย หากจะกลายเป็นตำนานไปอีกเรื่องหนึ่ง ของบทบันทึกผลงานสร้างสรรค์จากเทพเจ้าแห่งวงการท่านนี้